السيد محمد حسين الطهراني

332

معاد شناسى (فارسى)

مىشود : سخن بگو و سؤال كن كه داده خواهى شد ! و شفاعت كن كه شفاعتت مقبول است ! در اين حال سر خود را بلند مىكند و رو به پروردگار خود نموده و به رو به زمين در سجده مىافتد . و براى بار دوّم به او همانچه سابقاً گفته شده بود گفته مىشود ، پس سر خود را بلند مىكند ، و تا به جائى كه كسانى را هم كه در آتش سوخته شده‌اند شفاعت مىنمايد ؛ و در روز قيامت در ميان جميع امّت‌ها وجيه‌تر از محمّد صلّى الله عليه و آله و سلّم نيست ؛ و آن است گفتار خداوند تعالى : عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً « 1 » . و معناى اينكه شفاعت مىكند كسانى را كه در آتش سوخته شده‌اند ، مراد بعض آنهاست . و همانطور كه خواهد آمد شفاعت رسول الله شامل غير مُخلَّدين در آتش خواهد شد ؛ و چه بسيار از كسانى كه مدّتى در آتش بوده‌اند ، به بركت شفاعتش نجات مىيابند . و در تفسير « الدّرّ المنثور » بُخارى و ابن جَرير و ابن مَردويه ، از ابن عُمَر تخريج كرده‌اند كه گفت : از رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم شنيدم كه مىگفت : خورشيد در روز قيامت آن‌قدر پائين مىآيد كه از حرارت نزديكى آن ، عرق بدن‌ها تا نيمهء گوش‌ها مىرسد . و در اين حال كه مردم چنين

--> ( 1 ) « الميزان فى تفسير القرءان » ج 13 ، ص 191 و 192 ؛ و اين روايت را نيز در ج 1 ، ص 177 آورده‌اند .